Zor

Zor yahu.Ne diye soramıyorum kendime.Ama birşeyler zor işte.Hiç bir zaman istediğim olamadım ki.İnsan nasil istediği olur ki?Hatta istediğini olabilen var mı?Sürekli bir engel çıkıyor insanın önüne ama bu engeller hep var olmak zorunda mı?Yaşamda olması gereken şeymidir engeller?

Gerçekten zor ya bu hayat

Tembellik

Bu sıralar bayağı tembellik var üzerimde, aslında bunların neden kaynaklandığını da bilmiyorum.En sevdiği edebi yazılar bile hiç gözüme hoş gelmiyor.Ailemle alakası yok kesin öğretmenlerimle oo olmazmı hangi öğrenci problemsizdir.Ama canımı sıkan beni kendi içime kapatmaya mahkum eden bu tembellik nedir.Okul ve arkadaş çevrem çok güzelken hiç nedensiz şekilde uzun süre belki yıllar bile demek istiyorum odama kapanıp dışarı çıkmamayı içimdekileri sanki ağlayarak dökmeyi ister gibiyim.Öyle bitkin sanki hayattan bıkmış gibiyim elime silahı verdikleri anda vurmak ister gibi hal var içimde.Bunları kendimi büyük göstermek için söylemiyorum.Belki yorumlardan bana bir çare gelir.Bu durgunluğum yüzünden de okuldan şikayetler artmaya başlamış ilk dönem olduğu gibi güzel değilmiş derslerim aktiflik yokmuş hep böyle bir sinir tavrı varmış bende adeta.Son zamanlarda derslere girmeme isteği sadece kendi odama kapanma isteği başladı aslında bu odamlada sınırlı değil, yalnız olabileceğim içimdekileri duvarlardan başkasının bilmeyeceği bir yer gerekiyor.İlginçliktir ki içimde ne var bilmiyorum tuhaf hisler sanki ben ben değilim.Keşke beni hep yalnız bıraksalar düşünsem dursam kafamı koysam konuşsam gibi işte bu içime dökülenleri anlatamıyorum son zamanlarda kimseyle aktif bir şekilde diyalog kurmuyorum farkettim bunu evet.Konuşmuyorum sanki başımdan atma isteğim varmış gibi.Galiba böyle olması benim açımdan iyi olacak